Affan Dede’ye para verenler

Nerden aklıma düştü bilmem ki?
Sabahın nurunda gözümü bu şiirle
açıverdim. Kimdi Affan Dede? Kimin
nesiydi bu parayla anılan dedecik?
Bakanı edeni var mıydı? İşi gücü,
emeklisi, rahmetli karısı ve dahası…
Hem dede dediğin Ali, Veli, Hasan
olurdu. Daha da olmadı İbrahim, Ahmet,
Süleyman… Bunun gibi hiç duyulmamış
bir isimde dede olamazdı.
Hadi onu da geçtim; zaten yaşlılara
direkt olarak isimle hitap edilemezdi.
Ayşe Nine, Affan Dede olmazdı,
olamazdı. Düpedüz dede, nine olurdu.
Çok yıllar ötesinde kalan gençlik
öfkesinden esen yelle, “bari adımı
söyleseydin ya, a çocuk!” diye azarlanabilirdin.
Benim kendi çevremden
bildiğim dedeler, nineler böyleydi.
Adları söylendiğinde basarlardı azarı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir