SIR

“Hepsini çöpe atın” demişti Filiz hanım dişlerinin arasından adeta tıslar gibi. Sonra kısık bakışlarıyla geriye kalan diğer eşyaları baştan aşağı süzmüş ve hepsinden iğrenir gibi rahatsız bir yüz ifadesiyle; “Kalanları […]

Anne, baba, çocuk…

Aslında hep derinlerinizde bir yerlerde sezinlersiniz, hissedersiniz. Bir şeyler, olması gerekenden farklı işliyordur. Tıpkı bir pazılın bütünlüğünü bozan yanlış parçanın gözünüzü rahatsız eden uyumsuzluğu gibidir.

Hayat Devam Ediyor

Hemen arkasındaki duvara asılmış, zarif görünümlü, metalik gri saate göre tam yirmi beş dakikadır konuşuyordu. Özenle seçtiği kelimeler, konuya olan hâkimiyetini, engin bilgisini ve yılların tecrübesini destekler nitelikteydi. Karşısına oturup […]

Bir şans daha…

Oradaydı, tam olmasını bekle- digim yerde. Dalgındı, sag elinin işaret parmağı omuzlarına dökülen bir tutam saça dolanıyor, bir süre tuttuktan sonra kumral bukleler serbest bırakıyordu.

Kibrit

– Hadi bir kibrit çak bu karanlığa. Çak ki aydınlansın ortalık. Görelim artık birbirimizi, görünmeyen yüzlerimizi…

Düşgüzar Fısıltılar

“Biliyor musun, bana en çok seni anlattığı için sevmiştim o şiiri. Sen kadar ahenkli geldiği için dinlediğim o şarkı gibi.

Yaşanmamış…

Saçmaydı belki ama aklına takılıp kalmıştı işte; eğer ertelemeseydi, acaba hayatı nasıl olacaktı? İşte tam o günlerde karşılaştı onunla.