Kaybolan İstanbullar

Hatıra yazıları, bir toplumun kimlik yapısına dair ipuçlarını içeren, bilginin yorum ve kanaat süzgecinden geçerek taşındığı, çok yönlü verimliliğe sahip bir edebi tür. Öyle ki, geçmişten bugüne üretilen yazılı eserlerin […]

İçimizdeki Âlemden Bir Dem

Hayâl hiç susmaz. Yalnızca olmayacak, olmasına imkân bulunmayanlar değildir; olabilen, olmuş, olmaya yüz tutmuş, olması çok mümkün olanlar da hayâle dâhildir.

Şehirlilerin Görkemli Çaresizliği

Dünyaya yön veren ana damarlar daima en büyük ve en gözde şehirlerdi ve üç bin yıldan bu yana örnek, model, ideal olma yazgıları hiç değişmedi. Fakat bir taraftan…

İstanbul’un Evcil Fonu; Ağaçlar

Manzaraları sığdırmış fotoğraflar, bahar ve güz gezintilerinde alınan notlar, sıra dışı bir keder yahut sevincin hükmettiği kalpler hiçbir zaman ağaçsız, dalsız, yapraksız olamaz diye düşünürüm.

DÎVANYOLU BULUŞMASI

ESKADER’in düzenlediği Bâbıâli Sohbetleri’nin 231’incisinde Dîvanyolu Dergisi konuşuldu. Derginin yayın yönetmeni gazeteci yazar Muammer Erkul; “geleceğe ışık tutacak ve kılavuzluk edecek bir dergi olmayı hedeflediklerini” kaydetti.

Mesaj Kaygısının Sanat Değeri

Mesaj, yazarın yazısındaki üslup maharetini de sınayan, temayı destekleyen vazgeçilmezlerden muhakkak. Metin içinde gözü yumruklarcasına sırıtanların değil,

Mecburi Sessizliklere İzahat

Hiç yazdım mı içimdeki coşkuların selâmını… Sanmıyorum. Yorucu bir rüzgârla savrulmuş yankı artıklarından başkası değildi sesimdekiler.

İstanbul’a İstanbul’dan Bir Parça…

Bir seher yeli ile perde açılıyor ve semadan hayata, hayattan gönle bir damla düşüyor. Göğe vurup duran ezan yankıları, şadırvanların titreten serinliğin sularında yıkanan azalar ve kubbeye yaslanmış hilal… En […]

Eyüp’te Bahar

En yenisi üç asırlık olan mâbetlerinden birini ziyaret edince hatırlıyor insan “güzel şehir” İstanbul’da yaşadığını.

Eli Belinde

Sanki mevsimler boyuyor kaderin renklerini; baharda ayrı, güzde ayrı bir hüzün… yazda ayrı, kışta ayrı bir heves… İşte o heveslerle hüzünler zannettirdi;

Anadolu’nun Gelin Çiçekleri

Bir çiçek ki, nazenin ve yalnız. Rüzgârın elinde bir sağa bir sola seğirtirken başı yere değse toprağı boyayacak kadar kırmızı.