Ayna

Zekân, yüreğin, tavrın, düğüm düğüm yapıyorsun
aklımı. İlmek ilmek çözüyorsun beni.
Kalbimin ben’i, gönlümün gamzesi, çok seviyorum
seni.
Bir günlüğüne yer değiştirsek, bendeki seni
görsen ve bilsen, taşır mı yüreğin. İdrak edebilir
misin bende ne anlama geldiğini. Sana sonsuz
anlamlar yükledim, çözemedin hikmetini, bilemedin
niyetimi. Olsun mıknatısa sürüklenen
demir tozu gibiyim, aciz çaresiz. Beni bedeninin
esaretinden kurtar. Ruhunda kalayım. Ruhundan
beslenip, ruhumda ağırlayayım. Tek hamlede
beni düze çıkaracak şifrelere sahipsin. Aç ne olur
onları. Biliyorum benim bile bilmediğim beni,
benden iyi bildiğini. Zulüm değil sükûtun, ceza
değil kapanışın. Sevilen lüzumsuz tavır yapmaz.
Sevene ders okutur, ta ki hali güzele dönüşsün.
Çirkinliklerden kurtulup kemale erişsin ruhu,
kalmasın eksiği.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir