Ben her gün âşık oluyorum

Vakit de geçmiyor. Daha gelmedi.
Köprüde trafik mi var acaba? Yoksa
gelmeyecek mi? Okulu bırakmasın…
Saat kaç? Daha dokuz olmamış
ki. Gelir. Gelmeli…
Her gün, her sabah kafasının
içinden bunları geçiriyordu. Bir gün
gelmez, diye korkuyordu.
Her gün kantinde hem otoparkı,
hem fakültenin kapısını göreceği bir
yerde oturuyordu. Zaten o gelmezse
derse de girmiyordu. Gecikirse
kantinde beraber oturur çay içeriz
umuduyla bekliyordu. Gelsin, geç
gelsin, gelsin de vaktinde gelsin.
Düşünceler uçuşuyordu…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir