Benim Ailem

22 Haziran 2017

Gülden Çavuşoğlu

Nasıl tanışıp evlendiklerini bilmiyorum, ama hayatımda gördüğüm en kötü anne-baba modeliydi ailem. Sürekli kavga eden, doğru dürüst konuşup tartışamayan bir ailenin çocuğu olarak yaşamaken zor kısmıydı hayatımın…

Evde annem ve babamın yükselen seslerini dinlemekten konuşmayı unutacağımı sanıyordum.

Henüz sekiz yaşında bir çocuk olarak; kavgalarına sebep, ben olduğumu zannediyordum. Başka çocuk istemeyecek kadar mı nefret ediyorlardı acaba benden? Yoksa ben doğduğum için mi anlaşamıyorlardı?Belki de benden önce çok mutlu bir hayatları vardı, kim bilir…

Kafamda sürekli aynı sorular, çözümsüz problemlerle boğuşuyordum.

Ancak, sekiz yaşında bir çocuk olarak onlara karşı söz hakkım yoktu!Eğer konuşmama izin verecek olsalar; onlardan nefret ettiğimi, söylemek isterdim. Eğer izin verseler; o evde ikisinden başka birinin daha olduğunu, hatırlatmak isterdim.Eğer izin verseler; onlara ne kadar incindiğimi haykırmak isterdim.

Ama… Onlar bana, hiçbir zaman fikrimi sormadı!..

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir