Benim Suçum

25 Eylül 2018

Gülden Çavuşoğlu

Onu hep gri takım elbisesi, uzun boyu, beyaz saçları, gözlük üzerinden bizi izleyen bakışları, üst dudağının yarısına kadar inen beyaz bıyıkları ve gülümserken bile ciddi durabilen yüzüyle hatırlayacağım. Gözlüklerini iyice gözlerine yerleştirince sanki daha az kızıyormuş gibi gelen anları da unutamam elbette.

İlkokulda tanıştım onunla. Evet, öğretmenimden bahsediyorum. İlk günden itibaren hep korktum öğretmenimden, yapısı böyleydi belki, ciddi duruşlu bir adamdı.

Öyle diğer öğretmenler gibi öğrencilerini kucaklayıp öpen, kahkahalarla gülebilen bir adam değildi Hüseyin Öğretmen.

Öğretmenimin duruşundan korktuğum için miydi bilmiyorum, çok hırslı bir öğrenciydim ben de. Sınavlardan kötü not alma korkusundan uykularım kaçıyordu.

 

*

Bir yıl, iki yıl derken dört yıl boyunca bu böyle devam etti.

Benim aşırı hırsım ilk başlarda öğretmenimin hoşuna gitse de, sonraları bu durumumdan hoşlanmamaya, beni sık sık uyarmaya başladı.

Bunun hayatım boyunca devam edecek olmasından korktuğunu dile getiriyordu. O zamanlar bunu anlayamıyordum.

Hayatım boyunca her sınavı kazanamayacağımı söyledikçe, inatla kazanacağımı vurguluyordum.

 

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir