Bir Elektrik

23 Aralık 2017

Gürbüz Azak

– Yarın elektrik geliyooorrr!..
Bu haykırış dalga dalga her yöne yayıldı ve kasabanın tembel, çalışkan, yaramaz, uslu, haşarı, huysuz tüm çocuklarını o gece uykularından etti.
1951 yılındayız.
Sabahleyin, güneş ormansız dağlardan iki mızrak boyu yükselince ne kadar çocuk varsa kasabanın girişindeki şosede yerimizi aldık. Bize eğlence çıkmıştı. Yalınayak, başı kabak, toza tomura karışıp gitmiştik.
O zamana kadar elektrik sözünü duymuşluğumuz yoktu.
Yeni Belediye reisimiz, Kerim Hāfızoğlu verdiği sözü tutmak için haftalardır şehirde imiş de… Elektriği bu sabah getirecekmiş de…
Bu elektrik ne ola ki?
Öğleye doğru üç arkadaşım var güçleriyle çığlık çığlığa müjdeyi verdiler:
– Elektrik gözüktüüü!.. Bakın, bakın!
Bakıştık.
Koskoca ovada uzayıp giden şosenin en incelmiş ve en uzak noktasında önce bir toz bulutu fark ettik. Beş dakika geçince, tozlar içinde zar zor seçilen üç kamyonu, hemen ardından da homurtulara gark olmuş inildeyişlerini sezebildik.
Elektrik biraz öfkeli, azıcık da inleyerek geliyordu.
Kamyonlar önümüzden geçip de kasabaya yöneldiğinde, ardında bir sürü çocukla pek şenlikli idiler.
Tam belediye bināsının önünde durdular, durduk yāni… Reisimiz Kerim Bey en öndeki kamyonun şoför mahallinden, beş altı kişi de kamyon kasalarından atladılar. Elleri, yüzleri kararmış, her yanları çamurlara bulanmıştı.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir