Bir Yalnızlık Gamzesi

8 Temmuz 2015

Ben bir yalnızlık gamzesiyim şimdi;
Yüzünde öylece duran, tenini okşayan…
Hüzün çökmüşcesine hafifçe çukurlaşan,
buruk tebessümüne daima yoldaş olan…
Öyle bir boşluk ki bu, ne yapsam dolmuyor,
yerine hiç kimse sığmıyor…Ben bir yalnızlık gamzesiyim şimdi;
Yüzünde öylece duran, tenini okşayan…
Hüzün çökmüşcesine hafifçe çukurlaşan,
buruk tebessümüne daima yoldaş olan…
Öyle bir boşluk ki bu, ne yapsam dolmuyor,
yerine hiç kimse sığmıyor…

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir