Bitimli ömrünü ebediyyet derdiyle süsle

Hüznün; sonunu düşünmek olsun,
Öyle bir yaşa ki, mevtin düğün olsun…
Gün gelir yâr, yâre olur gönüle…
Diyârlar gezersin bir Bağdat etmez meselâ…
İçten içe sessizliği dinlersin. An gelir, sessizliğin
sesine tahammül edemezsin! Sorguladığın
onca şey, yerle yeksân oluverir. Anlamsızlaşırsın;
bir manâ bulamazsın kendine.
*
Hayata yetişebilmek pahasına yorulur yüreğin.
Yaşamak yük oluverir…
Bir yokuş çıkar karşına, ardını göremezsin;
Seni, neyin beklediğini bilemezsin ya. Vazgeçmenin
ağırlığını duyumsar her zerren hani…
Beklersin…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir