Bulutlara Dokunmak İstiyorum

10:45
Zor günler geçiriyordu.
Yavrusunun ısrarlarına dayanamayarak
parka çıktılar.
Altı yaşındaki kızı, hemen en sevdiği salıncağa
doğru koştu ve arkadan yavaş adımlarla
gelen annesine seslendi;
“Hadi Anneciğim, çabuk ol çabuk… Gel de
beni salla…”
Hava kapalıydı.
Kara bulutlar insanın içini bunaltıyordu,
ama o gülümsedi kızına. Ve koşar adımlarla
yanına geldi. Boynuna, yüzünün her yerine
öpücükler kondurduktan sonra onu sallamaya
başladı.
Minik bebeği gülücükler atarak uçuyordu
âdeta. Az sonra sallamayı bırakıp, kendi de kızının
hemen yanında boşalan diğer salıncağa
oturdu ve etrafı incelemeye başladı…
Park kalabalıktı.
On yaşlarında bir grup çocuk patlak toplarıyla
maç yapıyorlardı. Heyecan içinde bağırıp
çağırarak o şekilsiz topun peşinden koşuyorlardı.

One comment

  • Sehri Karabuga

    Selamun aleyküm. Sayın Diğdem Arvasi, yazınız bir kız çocuğu annesi olarak içime dokundu. Yüreğinize sağlık. İyi çalışmalar selamlar…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir