Çal aklımı başımdan

Sağanağa tutulmuş araba tozu gibi süzüldü gece…
Karanlık aşağı aktı;
Biz, yukarı çıktık!..
Aklını başından aldığı kuşları, çılgınlar gibi söyletecek bir sabaha erdi yolumuz şimdi, baksana; şakıır şakır ışık dökülüyor çiçeklerin üstüne…
Renk renk bulutlara tutunarak, yeryüzüne çekti kendini az evvel aydınlık…
Sanki hiç kimseler ağlamadı bu gece… Ve bu sabah, sanki hiç bir umutsuzluğun üzerine doğmadı!..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir