Çıkındaki Dualar

Suna Nizamoğlu

Yine akşam oldu.
Bugün, “çıkınım” biraz daha dolu!
Şimdi boşaltayım bakalım, çünkü
sayım zamanı…
Sabah erkenden kalktım; “hayırlı
bir gün olsun” diyerek duâ ettim.
Köşedeki Kırşehirli teyzeden bazlama
aldım, istediği ilacı verdim vee,
karşılığında; “Allah razı olsun” aldım.
Dönerken, önümdeki ufaklık
bisikletten düştü. Ona yardım ettim
ama bir şey demedi, sadece gülümsedi.
Duâ sayılır mı, bilmiyorum.
Ama ben de ona gülümsedim;
gülümsemek hediyedir, sadakadır ve
hediyeleşmek, sadaka vermek sevaptır,
bunu biliyorum.
Bugün, il dışında bir toplantım
var. Telâşım çok… Uçakla seyahat
etmenin en feci yönü, saatler öncesinden
havalimanında olmak. Hiç yolları
görmemek ve yol yarenliği edememek.
Kimse nereli olduğunu sormuyor,
kimse nerede ineceğini de…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir