ÇİZGİLERİN BEYEFENDİSİ VEHİP AĞABEY

Kültür AŞ’de idarecilik yaptığım
yıllardı. Sanat ve sanatçıyla yoğun
bir şekilde hemhal olduğumuz bir
dönemdi. Kitaplarını okuyarak,
filmlerini seyrederek, çizdikleri karikatür
ve resimlerine hayran olarak,
büyüdüğümüz ulu çınarların
gölgesinde dinlenirken “vefasızlık”
denilecek bir yönümüz canlandı
gözümde. Genelde vefat ettikten
sonra hatırladığımız ve neredeyse
her sene ölüm yıldönümünde andığımız
bu duayanlerimizi, yaşıyorken
adeta unutuyorduk. Özellikle
de yaşı ilerleyip, ekranlarda veya
manşetlerde yer bul(a)mayan zirve
insanlarımızın nerede, nasıl, hangi
şartlarda yaşadığını hiç merak etmiyorduk.
Hatta bir ara TRT ekranlarında
yayımlanan “Kültür Buluşmaları”
adlı programımızda konuk
ettiğimiz bazı zevatı seyredince,
fakiri arayıp: “Yav Genel Müdürüm
….. Abi hala yaşıyor muydu?” sözleri
yüreğime hançer gibi saplanıyordu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir