Çocukluğumun hayali Doğu Ekspresi… Altlı Kızaklar ve Karlar Şehri KARS

15 Mart 2018

Ebrar İlknur Arvasi

Çocukluğumun Hayali

Bir dünya hayal edin. İçerisinde farklı hayatların renkli insanların olduğu…Üstelik hepsi de aynı heyecan içerisinde tek bir doğru üzerinde aynı yöne seyahat ediyor. Kimi arkadaşlarıyla, kimisi eşleriyle, çocukları ile, kimileri de yalnız başına… Ama hepsinde aynı ortak duygu var. Maviye çalan umutları ve heyecanları. Öyle ki, sanki trendeki herkesi tanıyor gibisiniz. Vagon vagon dolaşıp bu renk cümbüşü hayatlara şahit olmak mümkün.

Çocukluğumdan kalma bir hayaldi bendeki hep. Saatlerce evimin merdivenlerinde oturur ve gelecek olan yük treninin yolunu gözlerdim. Tren daha ufukta görünmeden ben rayların üzerinde gelmesini beklerdim. Sonra acı acı bağırarak gelen trenin arkasından fütursuzca koşar ve demir parmaklıklarına asılmaya çalışırdım. Çocukluğum boyunca asla bu emelime ulaşamamıştım. Ama işte bunca yıl sonunda, bir yolcu treninin yataklı vagonunda 20 saate yakın yolculuk etmek imkanı bulmuştum.

Evet, neden bahsettiğimi tahmin ediyor gibisiniz.

Doğu Ekspresi

Son yılların modası haline gelmiş Ankara-Kars güzergahı üzerinde sefer düzenleyen Doğu Ekspresi’nden bahsediyorum. Haftalar öncesinden biletimi almıştım ve yolculuk esnasında ne gibi manzaralarla karşılaşacağımın hayalini kuruyordum. Derken gün geldi ve çattı. Sırt çantamı hazırlamış ve her ihtimale karşı olası önlemleri kendi çapımda almıştım. İnternet üzerinden almış olduğum tekli koltukta yolculuk etmek yerine son dakikada yataklı vagonda bir bilet bulmuştum ve harika bir yolculuk artık beni bekliyordu.

Yolculuğumu Kayseri tren istasyonundan başlatmıştım ve saatler 00:50’yi gösteriyordu.

Edilen anons “Kars’a gitmek üzere Ankara’dan yola çıkmış olan Doğu Ekspresi treninin geldiğini” söylüyordu. Hayallerimi yaşamaya artık ramak kalmıştı. Herkes heyecanla ellerindeki çantaları omuzlamış, bir an önce raylar üzerinde tıngır tıngır gelen trenin durmasını bekliyordu.

Tren yavaşladıkça herkes bir tarafa koşuşmaya başladı. Ben ise 11. Vagondaki yerimi almak için hareketlendim. İstasyon görevlilerden biri, elindeki düdüğü çalıp “trenin kalkmak üzere olduğunu” söylediğinde ben trenin en sonunda yer alan vagonumu bulmuş ve kompartımanıma yerleşmek üzereydim.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir