Cumartesi

13 Mayıs 2016

Gözü annesinin helvasında
kalan küçük bir kız çocuğuydum
o zamanlar; küçük ve uslu bir kız
çocuğu. Sanki ben uslu durursam,
hiç kimse üzülmez diye düşünürdüm
hep…
Öyle olmadı…
Annem, ölüm geldiğinde mi terk
etti bizi, yoksa babam ölüm gelmeden
önce annemi ölüme mi terk
etti?.. Bu soruyu ne zaman babama
soracak olsam öfkeyle:
“Canın yanar! Sen kendi işine
bak” derdi…

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir