DEDEM AHMET ARVASİ

14 Haziran 2016

ÖMERCİK, MERCİMEKÇİK
Küçüktüm, babam benim elimden
tutar götürürdü.
Odaya girerdim yanında otururdum.
Öğrencilere, evdeki misafirlere
bakardım. İçeri serbest girer çıkardım.
Neler olduğunu bilmiyordum. O
benim için bir dedeydi sadece…
Oraya genellikle hafta sonları giderdik.
Kaldırırlardı kollarımın altından,
zile ben basardım.
Zil çalınca kapı açılır, ya halam olur
kapıda ya babaannem. Erenköy’deki
o eski apartmanları bilirsiniz siz. Kapıyı
açınca ortada bir hol var, genelde
oraya yemek masası konur.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir