Deniz Feneri

Uyandım.
Saat gecenin üç buçuğu…
Nasıl olduğunu hatırlamıyorum ama rüyamın
bir yerinde uzun gri ceketinle geçiyordun
koridordan. Rutubet kokan, soğuk, karanlık
odaların birinden çıkıp diğerine giriyordum
beni tekrar umursamamanı görmek için. Kapılardan
pencerelere koşuyor ve tekrar geri geliyordum
yüreğim ağzımda. Koridora çıktığımda
hayatım boyunca sahip olabileceğim tek ışığımın
uzaklaşmasını izliyordum.
Tekrar tekrar…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir