DESEM Kİ

Desem: Sancım kalsın sizde ben biraz gülüp gelsem
Gülüp gelsem dirilten bir nefesle susarak…
Hani sular çekilmiştir, durgun/kırgın akar ırmak
Derken, yine coşar gelir avdet eder daim derdim
Ki daim mesel derdim, anlar gibi anlardınız
Gözleriniz vardı sizin hüzünlenir ağlardınız
Çekip gittik kendimizden yakınlıklar bizden ırak
Bizden ırak yakınlığı uyandırma öyle bırak…
Ya ben şimdi bu lisanı tahrip edip gitmeliyim
Yahut yeni ‘sözcüklerle’ şiir mi inşa etmeliyim
Etme dedim gitme dedim, kendim ettim benden gittim
Döndüm bana bende yoktum zayi oldum ya neyleyim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir