Dilim kıldan ince, sen olunca

Duygularımın vatanı yüreğin, memleket kokuyor
nefesin. Kemali ruhuma işaret ediyor
hallerin. Sende mi, beni tamamlayacak tüm şifrelerim.
Mevla’m şahit içime, zerre bulanık bulaştırmadım.
Ruhundan ibaret seni, doya doya seviyorum.
Şeytanı taşladım gitti. Seninki, (şeytanın) üzecek
diye korkuyorum. Yoksa vereceğim kalemi
gönlümün eline, sonra dinle dilden (yürek) hal
alıp, tatlanıp, pişenleri.
Rüzgâr, rayihan ne kadar hoş. Hislerim tülleniyor,
bulutlarım şekilleniyor, özüm nefesleniyor,
estikçe.
Yağmur, öyle duru ki varlığın, birikmiş lekelerimi
temizliyor, derinlerimden. Yıka ruhumu,
tertemiz olana kadar hislerinle ve kurula parlayana
kadar gönlüm, nefesinle.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir