Dilsizdi Yüreğim

Bugün yine geçtim o yemyeşil sokaktan. Sabah
oluyordu, güneş doğuyordu ve aydınlık
süzülüyordu pencerelerden;
İzbelere, loş evlerin uyku ağırlığındaki odalarına…
*
Ben… Bildiğin gibiyim işte; bıraktığın yerdeyim.
Öyle uzuun uzun bakıyorum uzaklara. Bir
yanım gurbet ve göğsümde yığınla hasret…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir