DİVANYOLU’M CENNET YAŞINDA

24 Eylül 2016

33’üncü İstasyona…
Bir dergi ki “Hiç” tâcı konmuş evvel başına,
Sokulmamış dünyanın gündelik telâşına,
Ve nihâyet sayısı ermiş “cennet yaşı”na…
..Dilerim otuzüç’ün “üçyüzotuzüç” olsun,
..Senin girdiğin evler bolluk bereket dolsun…
Mücevherle doludur kapakların arası,
Dağıttığın ganimet cedlerin öz mirâsı,
Söylenecek sözlerin gelmişken bir sırası;
..Derdim vardır diyenin bulunur da devâsı,
..Lütfedip bakmaz ise diner mi gönül yası?..
Dağıtılır âleme rahmet seher yeliyle,
Sunulur âb-ı hayat bilsen kimler eliyle…
Asılırken insanlık bizzat kendi diliyle,
..Dertli gönül seninle erer vuslât-ı yâre,
..Yârdan bîhaber kalpler ölmüş gitmiş ne çâre!..
Saadet topu konmuş duruyorken ortada,
İnsanın gözü neden en olmadık metâda!?
Kendine eder elbet ısrar eden hatada…
..Ayaklarla lâkaytça tepilirse nimetler,
..Nasıl silinir baştan can eriten zulmetler?..

Dîvanyolu’m yoluna güller sersem yeridir,
Kendi ettiği tercih herkesin kaderidir,
İnsanın yâdigârı koyduğu eseridir…
..Böyle deyip dizdim de mısra mısra üstüne,
..Lakin ermek ne mümkün söz lütfunun rüştüne…
Eylül 2016

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir