ESKİ TÜRKÇENİN (OSMANLICANIN) YA DA ŞİMDİKİ TÜRKÇENİN HÂL-İ PÜR MELÂLİ (İÇİNDE BULUNDUĞU KÖTÜ DURUM)

Tarih boyunca Türkler tarafından
başlangıçtan bugüne kadar
geniş ölçüde kullanılan dört alfabe
vardır. Bunlar Orhun Alfabesi, Uygur
Alfabesi, Arap Alfabesi ve Latin
Alfabesidir. Bunlardan Orhun
ve Uygur harfleri eski Türkçe devrinin,
Arap harfleri ondan sonraki
yeni yazı dilleri devrinin umumi
alfabesidir. Latin harfleri ise bizim
olmamakla beraber bugünkü umumi
alfabemizdir.
Arap harfleri dediğimiz harfler
bizim bin yıllık kültürümüzün harfleridir.
Bu harfler Araplara ait değildir
bilakis İslam’ın ortak malıdır. İlk
insanla beraber ortaya çıkmış, Cennet
lisanı olarak Hazreti Âdem’e öğretilmiş,
ilahi meşrepli bir elifbadır;
Türkler arasına İslâmiyet’le birlikte
girmiş, onuncu asırdan yirminci asrın
başlarına kadar bin seneye yakın
bir zaman süresince kullanılmıştır.
Bu harfler bizi İslâm kültürüne bağlayan
ve o kültürün şaşaalı kapısını
açabilen yegâne anahtardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir