Gönül Hanım’ın gölgeliği

“Etme reisim; bunu bana etme.
Canımı al sesi çıkmaz; kılımı
kıpırdatırsam namussuzum. Lakin
buncağıza dokunma. Bırak eceliyle
ölsün. İçini kurt kemirdiğinde,
oyuğuna yılanlar yuva yaptığında,
başına yıldırım düştüğünde ölsün.
Kuruyup kalsın, yanının üstüne
yıkılsın. Ama şimdileyin dokunma.”
“Yok… Deli değilim şükür.
Aklım başımda. Bayramı da bilirim
seyranı da. Zemheriyi de bilirim,
koç katımını da. Senin gibi beyin
beyliğini de bilirim, kendimin ne
olduğunu da…”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir