Havadan Sudan…

29 Kasım 2017

Hayati İnanç

Mihenden kaçma ger mahzun ihvan olmak istersen
Yetiş imdad ı mazlumana arslan olmak istersen
Yapış bir kamilin destinden insan olmak istersen
Nebiyyi efhanı medheyle Hassan olmak istersen
Rıza bâbında bekle rahme şayan olmak istersen
Sakın bir dîdeyi ağlatma handan olmak istersen
Dokunma hatır-ı mûra Süleyman olmak istersen

Klasik şiirle meşguliyetimin, bana en büyük armağanlarından biri; hiç yalnızlık çekmemem, can sıkıntısına neredeyse hiç uğramamam diyebilirim. Çünki, özellikle yalnız kaldığımda kendisiyle vakit geçirebileceğim bir iki beyt mutlaka beni bi yoklar, ziyaret eder. Onlarla halleşirim. Kendi kendime okurum, bir daha okurum, veznini kontrol ederim, manayı düşünürüm. Birilerine anlatıyor gibi tahayyül ederim. Bunlar hep bedavadan bir eğlence olarak hayatıma renk katar. Tabi peşi sıra, daha doğrusu yanı sıra, bahşettiği moral, hediye ettiği zenginlik işin cabasıdır.
Bir şairden ve onun muazzam eserinin bir kıtasından bahsetmek istiyorum bu yazımda. Şairimiz bundan tam doksandokuz sene önce vefat etmiş. Aslen Yozgatlı. İsmi Mehmet Sait. Her şair gibi bir mahlas sahibi tabi ki. Mahlas takma isim demek. (Sevgili gençlerimize nükte olarak bazen ben onu divan şiirinin nik’i, nikname diyorum, çok gülüyorlar. :))

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir