Hazırlık…

Osman B. Karabacak

Kilolarından kurtulmak için gösterdiği
gayreti herkes takdir ediyordu.
Dağ gibi Selim yedi-sekiz ayda erimiş,
süzülmüş, değişmişti. Şaşırtıcı bir
değişimdi; Selim rejimde, Selim spor
yapıyor, Selim sigara içmiyordu…
Mahallede de dedikodular başlamıştı:
“Kesin hastadır, yoksa bu kadar
zayıflayamazdı.”
“Âşık olmuştur, kendisini beğendirmek
için hep bunlar.”
“İş değiştirmek istiyor, iyi görünmesi
lâzım…”
Selim hepsini duyuyordu, Selim
hiçbir şey duymuyordu!
*
İçinde eski raporların olduğu
kamyon dolusu dosya terden nemlenmişti.
Hastane koridorlarında koşuşturan
hasta, hasta yakını, hastabakıcı,
hemşire ve doktorların arasında
kaybolacağını sanmıştı ama sonunda bulmuştu
aradığı yeri. Kapı kilitliydi. Bekledi, bekledi,
bekledi… Doktor uzun, sarı koridorda yavaş yavaş
yürüyerek geliyordu karşıdan. Kapının önüne
geldiğinde Selim'e baktı. Dosyasını aldı, birlikte
içeriye girdiler… Muayeneye gerek yoktu,
“hiçbir hastalığım yok”, dedi Selim. Doktor eli
ile köşedeki teraziyi gösterdi, gidip üzerine çıktı.
Doktorun teraziye bakıp masasına dönmesi
yıl gibi geçti. Terliyor, titriyordu. Dudağını ısırıyor,
bir yandan da orta yaşlı doktorun dosyayı
incelemesini izliyordu.
On yıldır aldığı raporlar sayesinde askerlik
yapmaya gitmemişti. Her seferinde keyifle
askerlik şubesine götürmüştü aldığı raporları.
Şimdi ise…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir