Hikaye -Ayrılık Günü-

Şimdi vapurdayız. Vapurun
şehre tek bir yarısını gösterdiği
kıç tarafındaki soğuk banklardan
birinde oturuyoruz ve suratımıza
çarpan imbat güçlendikçe susuşlarımızı
daha da anlamlı kılıyor.
Gözlerimizi kısıyoruz gözlerimiz
acıyor, saçlarımız savruluyor ve
körfezin serin yosun kokusu beynimizi
uyuşturuyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir