Hüzün Kalmaz

Nagihan Çelik

Karanlık, ışığın verdiği yorgunluğu gidermek içindir. Işık da yorar. Hayattır, ümittir, candır, canlılıktır ama yorar gözü; çabalarken gönlü, bedeni, ruhu. Dinlenmek için karanlık gerekir. Usul usul gelir, acele acele gider.

Hüzün de karanlık gibidir. Neşe ve coşkunun verdiği yorgunluğu gidermek için gelir, birden çöker, yavaş yavaş gider. Heyecanın çarpa çarpa yorduğu gönül, tıkır tıkır atar mecalsiz. Coşkuyla yükselen kahkahalar mırıl mırıl iniltilere, dualara bırakır yerini.

Hüzün gelir, gezinir, gider. Kalmaz kimsede ebedi. Çağıran neşeli gönüller, kovalayan sevinçli günler vardır. Hayat bu, dolu bir şişe serum gibi damlaya damlaya damardan süzülüyor içimize. Ne tadını alıyoruz ne tuzunu. Bir gün son damlayı gördüğümüzde anlayacağız bittiğini

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir