İnsan Kötüyse Hepimiz Kötüyüz!

1 Haziran 2017

Zehra Özküçük

 

Farkında olalım ya da olmayalım içimizde engel olamadığımız, hatta çoğu zaman fark bile edemediğimiz bir kötülük temayülü vardır. Tıpkı iyilik için de olduğu gibi…

Yalnız bazılarımızda fıtratındaki kötülük iyiliğe galip gelmiştir.

Biz ise, hayatın daha en başında, insanlarda gördüğümüz bir kaç kötülükten sonra hayat dersi çıkarırız; “çoğu insan güvenilmezdir(!)”

Sonra… Her karşılaştığı insana karşı mesafeli, tedirgin, savunmaya geçmiş kadınlar, erkekler ve dahi çocuklar… Birbirine güvenmeyen, ön yargılı, içe kapanık, kendine bile çok gelen… Ne benliğine, ne ilişkilerine sığamayan sıkıntılı insanlar…

İnsanların güvenilmez olduğu inancıyla büyüyen çocuklar… Bin bir güzellikle dolu hayatı güvensizlik önyargısıyla zehirleyen ebeveynler…

İnsana, hayata karşı duyduğu kaygıyı, korkuyu eşyaya yansıtan, eşyanın ruhunu inkar eden kaba yetişkinler… Öyle ya, insanın iyi-kötü arasında med cezir halindeki ruhunu kavrayamayan insanın başkalarıyla, eşyayla, hayatla nasıl bir ilişki kurması beklenir ki? Güvensizlik kadar hangi duygu insana, topluma böylesine zarar verebilir ki?..

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir