KAŞGARİ’NİN IŞIKLARI

Şubat’ın hüznünde savrulur durur şimdi gönlüm
Kaşgârî yokuşunda döner durur başım…
Fecrinden açılınca demir bir kapı,
Yüzükoyun kapısında sürülür yüzüm…
Sakın “vakti” gelmedi demeyin!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir