Köy Odasında Berber Hizmeti!..

23 Temmuz 2018

Uğur Canbolat

ŞAŞIRDIĞIM hususlardan birdir. Düşünürüm zaman zaman, çocukluğumuzu yaşadığımız dönemlerde mi bazı hususlarda geriydik, şimdilerde mi?

Söyleyeyim siz de şaşırın biraz. Onca yoksulluğa rağmen bugün bile hayret edebileceğimiz zenginliklerimiz vardı. Berberlik hizmeti bunlardan biriydi.

Haftanın iki günü Alembey Köyünden eşeğin üzerinde çıkıp gelen Berber Gül Ali vardı. Herkes onu iki ismi birleştirerek Gülali olarak ünlerdi.

Nasıl tatlı bir insandı anlatamam.

Bir insana gülmek bu kadar mı yakışır? Tebessümle akrabalığı bu kadar mı içten ve yakın olur? Bir tanımlama yapacak olsam ne olurdu acaba diye düşündüğümde aklıma ilk düşüveren cümle şu oldu: Cennet gülüşlü Gülali.

Bir kez bile yüzünü düşürdüğünü hatırlamıyorum. Onca yaramazlığıma rağmen üstelik. Küçük bir itirafta bulunmam gerekirse hemen söyleyeyim kolay tahammül edilesi bir çocuk değildim. Dedemin himayesinde köy odasında hep şımartılan bir yanım vardı. Bu kontenjanımı da sonuna kadar kullanmışım. Benim tüm haşarılıklarıma bir defa bile tahammülsüz bir müdahalesi olmadı.

Gülali amcayı hayret ve merakla izlerdim. Malzemelerini karıştırdığım da vakidir.

İşini önemserdi. Malzemelerini önceden hazır eder çalışmaya öyle başlardı. Malzeme dediysem öyle çok bir şey değildi. Usturası, deriden bileyicisi, saç kesme makinası, makası, tarağı, ense ve sakal fırçası ve boyna bağladığı örtüsü. Hepsi bu kadardı.

Şimdi olduğu gibi değiştirilebilen jiletli usturalar yoktu. Herkese aynı ustura kullanılırdı. Elindeki deriden bileyici ile usturasını aralıklarla büyük bir itina ile bileylerdi.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir