Manzum ve Mahzun

BİR
Sevgilim gittin ve kent boşaldı. Hayat çekildi
aramızdan.
Gittin ve mavi bir damar eksildi avuçlarımdan.
Şurada sebepleniyorduk ne güzel, gitmeseydin
ya… Şurada bulutların bir ayrıcalığı vardı, ağlamanın
bir anlamı.
Sen boy gösteriyordun, içimde bir yaşamak boy
veriyordu.
Ben günebakandım sana doğru, toprağa daha
bir sıkı sarılıyor, boynumu göğe daha bir diriltiyordum.
Şurada bir mutluluk biriktiriyordum kış gecelerine,
şurada bir zalime direnç berkitiyordum.
Yoksun, içimdeki masumiyeti eskitiyorum.
Yoksun sevgilim ah, kendimden bile eksiliyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir