MUHAMMED ŞÂZİLÎ

23 Haziran 2018

Abdullatif Uyan

Bana kimyâyı öğretin

 

Muhammed Şâzilî hazretlerine bir gün bir adam geldi ve:

“Ey efendim! Ben çoluk-çocuk sahibi, fakir biriyim. Bana kimyâyı öğretir misiniz” dedi.

Mübarek ona baktı.

“Bir şartla” buyurdu.

Adam sevindi. Ve:

“Her şarta razıyım” deyince,

“Pekâlâ, yanımızda bir sene kalıp sohbetimize devam edeceksin” buyurdu.

Bir senenin sonunda “Yarın, hacetinizi yerine getiririz” buyurdu.

Ertesi gün oldu.

Büyük veli kalktı. Ona:

“Kalk! Abdest için kuyudan su doldur getir” buyurdu.

Adam kuyudan bir kova doldurup çektiğinde, kovanın altınla dolu olduğunu gördü…

Fakat kalbinde para sevgisi kalmamıştı.

Huzuruna geldi.

Kovayı arz etti.

Ve hürmetle:

“Ey Efendim! Sayenizde dünya sevgisi kalbimden çıkıp gitti. Bir tek kuruş dahi isteğim kalmadı” dedi.

Büyük veli memnun oldu.

“Onu yerine dök” buyurdu.

Sonra ona baktı. Ve:

“Sen kimya olmuşsun… Memleketine git. İnsanları irşat eyle” buyurdu.

O da memleketine döndü. Ve yıllarca insanları Allahü teâlâya davet etti.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir