Neslihan’ın Annesi

Onunla bir kış günü, böylesine
apansız, gece yarısına yakın
bir saatte tanışacağım hiç aklıma
gelmezdi.
Evin en büyüğünün, uykunun
bilmem kaçıncısına doğru kulaç
attığı, apartmanca hiçbir anını
kaçırmadığımız dizinin bitimine
birkaç dakika kala, olacak şey miydi
şu çalan münasebetsiz zil!
Nereden aldıysam bu cesaretli
hali, bir hamlede kapıda buldum
kendimi. Önde aslan parçası gibi
oğlum ve arkada bir karaltı! Aman
Allah’ım. Yüreğim duracak.
“- Anne biz geldik!”
“- Buyurun buyurun!”
Buyurun da “biz” derken kimi
kastettin oğlum? Biz derken…
Hani… İyi ettiniz de geldiniz ama
neden haber vermediniz ki?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir