Nevbahar Gelsin

 

Zeynep Kayalık Bulut

Ömür çizgileri belirginleşip, aynalar yaşına dair ipuçları vermeye başladıkça muhasebe yapıyor insan ister istemez.

Pişmanlıklar iyi ki'lerimi sollamış durumdayken, nasıl üzülmeyeyim diyor insan. Fakat, hatalar olmasaydı ve tecrübe denilen o cevhere sahip olmasaydık ne anlamı olurdu ki yaşadıklarımızın?..

Üzülmeliyiz de üzülmemiz gereken şeylere; ama kıvamında bir gülüş muhakkak bulunmalı heybemizde… Üzülmeler girdaplara mıhlamamalı bizi, zirâ hüznün yavaşlatmak gibi kötü bir huyu var…

Bu muhasebe duraklarını hayatın dönüm noktaları gibi addetmeli ve yeni kararlar almalıyız belki de.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir