Önce umudumu alın, o yaşasın!..

17 Nisan 2018

Ekşi Meral

Önce umudumu alın o yaşasın…

Benim için her şey bitti, çünkü artık umudum yok. Ama ellerimdekini alın, o bensiz de devam edebilir. Daha başlamadı o’nun için hiçbir şey; alın, umudum ellerinizde yeşersin. Tanımıyorum sizi, ama görüyorum elleriniz gözleriniz ve umut ediyorum bir kalbiniz var bana benziyorsunuz. Halâ hatırlıyorum cinsimin adını; insansınız, siz de insansınız işte!..

Alın umudumu o yaşasın, anlatmayın her biri bileyli bıçaktan keskin jiletlerle başımıza çorap örüldüğünü.

Anlatmayın ruhumuzun nefes alamayıp öldüğünü, anlatmayın kendi vatanına esir doğduğunu, yalnız ölmeye yaşatıldığımızı bilmesin.

Alın umudumu bari o yaşasın, bilmediğim diyarlara gidin beraber, sizin gibi karnı tok sırtı pek, dişleri beyaz, gözleri ışıl ışıl olsun. Benim için artık umut yok; buraya kadar dayanabildim sadece umudum için, rengim toprak artık, ağzım kuru, görmüyor ve duymuyorum, hatta bilmiyorum bile. Umuduma bakacak yüzüm yok, bakamam yoksa ayrılamam ondan, son bir kez daha öpmek isterim ipek yanaklarından, öpersem canımın sıcağına uyanır dudaklarım, yaşamaya yeniden inanır yeniden umut ederim. Ama görüyorsun sen de, artık benden umut yok.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir