Ortak Bir Yeme Kültürünün Adı; EKMEK

31 Ocak 2018

Dr. Suna Nizamoğlu

Demem o ki, su ile ekmek kardeşliği hayatın temeli, canlılığın kaynağıdır.

Düşünüyorum, acaba son yıllarda tıfıl patates de bunların arasına girmiş olabilir mi? Kim bilir, belki de yarış halindedir…

Ekmeği ekmekçiye ver, bir ekmek de üste ver!

Ekmek o kadar bizden ki, sanki yakın akrabamız gibi. Biraz zorlasak kan bağı bile bulabileceğiz sanki! Öyle ki, sofralarımızdan günlük hayatımıza ve atasözlerimize girmiştir.

“Buğday ekmeğin yoksa buğday dilin de mi yok?” derler ki, konuğuna ikram edecek bir parça ekmeğin yoksa, güzel sohbetin de mi yok, demektir…

Ekmek aslanın ağzında” olduğunu bilmeyen olmadığı gibi.

Ekmek istemez su istemez” yani masrafsız misafiri yatılı alması da herkesin boynunun borcudur…

“Ekmeği ekmekçiye ver, bir ekmek de üste ver!” deriz kimi zaman; verilecek ücret ne kadar çok olursa olsun, her işin uzmanına yaptırılması gerektiğini anlatmak için…

Hep deriz:

“Hiç bir şeyim olmasın, yeter ki huzurum olsun; razıyım ekmeğimin yanına soğan kırıp azık etmeye…”

Bu cümle bir aşağılama mıdır, yoksa sevgili ekmeğin kötü ve iyi gün dostu olduğunu ifade etmek için mi söylenmiştir, meçhûl!

Zamanında çorbacıya giden gençler olarak, az bir çorbayı bir bütün ekmek ile katık edip, işletmeyi zor durumda bırakmışlığımız dahi vâkidir!..

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir