Sen böyle değildin, kirlenmiş yüreğin…

15 Mart 2018

Dr. İbrahim Yıldırım

Kalbinle sev beni, kalbim için sev…

Gönülden sevmek bir insanı, ağır geliyor bu çağın insanına… Sevmek kelimesi postmodern çağın manasına uygun hale gelmiş artık. Hep bir beğeni arayışında gözler. Ve tercihler buna göre şekilleniyor. Bir kalbe girmek ya da çıkmak saniyelik bir bilgi işlem gibi oldu artık. Sevmek, beğenmek midir?

İnsan ol yeter!

Yalın halde “insan” olmak yetmiyor günümüz insanına, insanımıza. Oysa biz, yani özelde Müslümanlardan bahsediyorum, önce “insan” olmalıydık. Bir elçi gelmiş, dostu düşmanı O‘nun (aleyhisselam) “insani” özelliklerine hayran kalmış. Dönemin kâfirleri, müşrikleri Allah’ın buyruklarına inanmasalar bile, o kutlu elçiye, O’na (aleyhisselam) hep saygı duymuşlar. Kurdun kuşun, börtü böceğin, yürüdüğü yoldaki tozun toprağın imrendiği bir “insan”dı O (aleyhisselam). Sevgi, samimiyet “insan” olmanın temeli, “Müslüman” olmanın vazgeçilmezidir.

Sen böyle değildin, kirlenmiş yüreğin…

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir