SEYYİD AHMED RIFÂÎ

15 Aralık 2018

Abdullatif Uyan

Evlad-ı Resul’dü

 

Seyyid Ahmed Rıfai hazretleri, büyük velilerden ve evlad-ı Resul’dendir.

Henüz dünyaya gelmemişti ki dayısı rüyasında Resulullah Efendimizi gördü.

Efendimiz buyurdu ki:

“Ey Mansur! Yakında hemşirenin (kız kardeşinin) bir oğlu olacak. Adını Ahmed koyun ve onu iyi yetiştirin. Zira o, Hakk teâlâ katında yüksek bir zat olacaktır.”

Aradan kırk gün geçti. Bu zat doğdu.

Gençliğinde, Allah’tan çok fazla korkuyordu. Öyle ki çok ağlamaktan, gözyaşları iz yapmıştı yüzünde. Namaza durduğunda, benzi sararır, kendinden geçerdi.

Orta boylu, nur yüzlüydü. Ve buğday benizliydi.

Alnı açık ve genişti. Hem güler yüzlüydü.

Konuştuğu zaman sözleri kalplere tesir eder, kötü yolda olanlar hidayete kavuşurdu. Uzaktakiler de, yanındaymış gibi çok rahat işitirlerdi sohbetini. Hatta yavaş ve kısık sesle de konuşsa, yine aynen böyle olurdu.

Kulağı az işiten ve sağır olanlar bile işitir ve anlarlardı onun kerametiyle.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir