Son Mektup

23 Haziran 2018

Yıldız Seçen

Sen de biliyorsun değil mi?

Ben gerçekte kötü biri değilim…

Söylediklerin jilet kesikleri attı ruhuma, ruh bedenden daha çok acıyor. İşte o zaman gözleri âmâ, dili lal, kulakları sağır oluyor insanın…

Ne baktığını görmek, ne söylemek istediklerini zikretmek, ne işittiklerini dinlemek istemiyor…

Sen de biliyorsun değil mi?

Ben gerçekte kötü biri değilim…

İçimde kocaman bir şeytan oturuyor, inan engellemek için çok uğraşıyorum…

Sen gidiyorsun, şeytan şaha kalkıyor, varlığın içimdeki şeytanı sindiriyor. Anlamak istemiyorsun…

Biliyorum, herkesin harcı değil, masal kahramanlarına mahsus değirmenlerle savaşmak…

Sen gidiyorsun, ben kimsesiz kalıyorum…

Sen de biliyorsun değil mi?

Ben gerçekte kötü biri değilim…

Gece kör, yıldızsız ve sessiz çökünce, kolay olmuyor sabaha ulaşmak…

Ellerin de, kokun da, gözlerin de yok üstelik…

İnan çok ağır geliyor, tek başına savaşmak…

Sen de biliyorsun değil mi?

Ben gerçekte kötü biri değilim…

Belki arada bir hatırını sorarım kuşlarla, sağlığın nasıl, her şey yolunda mı diye bir göz atıveririm…

Lakin bil ki sevdiğim!

Bu sana yazdığım son mektubum…

Bundan sonra yazacağım sevgiliye mektupların, hiç biri sana değil… ★

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir