Sucuk

Yaşlı amcaların “69 depreminden
bile kötü” dediği 99 depreminden
bir hafta kadar sonra… Yer
Sakarya…
Çingene mahallesiyle dip dibe,
fakir, mutlu ve olaylı, klasik bir
doksanlar mahallesinde yaşıyorduk.
Sokağımızın hemen arkasında boş
bir tarla vardı. Orası bizim Ali Sami
Yen’imizdi… Mahalle maçları, türlü
oyunlar, yıllarca orada oynandı ve
deprem olunca orası bütün mahallenin
sığınağı oldu. Çünkü insanlar
evlerine giremiyor; boş arazide,
çadırlarda, barakalarda yaşıyorlardı.
Biz çocuk aklımızla depremin iyi
yönlerine odaklanmayı seçtik. Hep
beraber oyun alanımız olan yerde
konaklıyorduk. Bütün çocuklar bir
arada gece geç saatlere kadar ateş
başında oturabiliyorduk. Bizler,
sabah uyanır uyanmaz dışarı çıkıp
oyuna dalar ve akşam ezanıyla eve
dönmek zorunda kalırdık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir