Şükürler Olsun ki…

Fatma Macit

Bir hastane odasında geçmiş olsun ziyaretinde dinlemiştik bildiriyi. Ağrı ve acısından kendini oradan oraya atan hasta ile ilgilenmeyi ister istemez kesmiş, televizyona mıhlanmıştık.

İnanamıyordum… Bir kez daha mı adam harcayacaktı yoksa bu millet diye endişeleniyordum… Bu kaçıncı diyordum; Abdülhamid Hanları, Menderesleri, Özalları film şeridi gibi gözlerimin önünden geçirirken… Ve o, ilk duyduğum günden beri içimi yiv yiv oyan hikâyeyi* hatırlıyordum… Bir kez daha mı diyordum…

Ardından, o gece tek yürek, tek dil olmuş milletimizin dilinden dökülen dualar ve darbecilere karşı bilumum seslenişler(!) benim de dilimden dökülmeye başlamıştı…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir