Sükûti

23 Nisan 2016

Anayolu geçtikten sonra muz
ağaçlarına ulaşmak için uzunca bir
yol vardı. Bu yol, devasa ada ormanını
ince bir ustalıkla ikiye ayırır,
güneşin haşmeti altında eriyip
eriyip akşamları tekrar donardı. Orman
ise onu daha da heybetli kılan
geceyle cebelleşecek kadar heyecanlı,
çevresindeki her şeyi yutacak
kadar da açtı. Onu aşmak, hele de
bu daracık yoldan upuzun ağaçları
iteleyerek geçmek mühim bir
zorluktu benim için.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir