Sustum

Sustum!
Gördüm ki konuşmak,
sadece nefes tüketmeye
yarıyormuş çoğu zaman.
Gördüm ki; ruhunu anlatmak
için gözlere gerek varmış, sözler ifadesiz
kalıyormuş.
Gördüm ki; hiçbir mektup sahibine
ulaşmıyormuş, her ne kadar dile
getirmeye çabalasa da kalem, anlamsız
kalıyormuş kelimeler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir