Osmanlı Türkçe’sinde vezinler

Vezin, Osmanlı Türkçesi bünyesindeki Arapça kelimelerin ve de divan edebiyatında yazılmış şiirlerdeki ritmin bel kemiğini oluşturan bir ölçüdür. Divan edebiyatındaki vezin ölçüsü, kelime türetmekten ziyade, şiirlerdeki ritim duygusunu harekete geçirmek […]

» Read more

Zamansız

Hasret, yeşermeye başlamıştı içimin toprağına. Köklerini salmaya niyetlenmiş, filizini vermeye koyulmuştu. İşte şimdi, gönlümü bir can doldurdu ve hatta aydınlattı beni, karanlıklarımın içinde.

» Read more

Elâ

Mecnun, fırçasını boyaya daldırdı. Sonra çekti kavanozdan. Fakat elâ renginin büyüsüne dalan zihni, öyle kolay kurtulamadı bu girdaptan.

» Read more

Okyanus’a mektup

Uçsuz ve bucaksız bitkinliğimle uzandım kıyılarına. Gözlerimin önündesin devamlı, nadir uğruyorsun sahilime. Fakat yine de kucaklıyorsun dört bir yanımı geldiğin vakit.

» Read more