KAŞGARİ’NİN IŞIKLARI

Şubat’ın hüznünde savrulur durur şimdi gönlüm Kaşgârî yokuşunda döner durur başım… Fecrinden açılınca demir bir kapı, Yüzükoyun kapısında sürülür yüzüm… Sakın “vakti” gelmedi demeyin!

» Read more

Ayşe Nene

Ömür dediğimiz şey: “Bir dalda kuru yaprak, son durak kara toprak.” demişlerdir. Yoksa siz duymadınız mı Mustafa Dede’nin feryadını? “Haticem gidince” diyordu bir kameraya bakıp da gözyaşlarını dökerken: – Hatice’m […]

» Read more

Yürümek ne renk?

Mahallemizin küçük bir tepesi vardı. Şöyle yüksekçe… Sanki bir bina kondurmayı unutmuşlardı üstüne. Annem ve komşuları yürürdü en yüksekteki bir düz alana.

» Read more