Terleyenler olmasaydı

Dünyaya bir can katıldığını, bir kadının anne olduğunu; sadece “bebeğin sesini duymakla” mı bilirsiniz?

♥ ♥ ♥
Bir kız çocuğu, annesini örnek alıp; bebeğe benzettiği şeylere sevgisini vermeye başlar. Beze sarılmış mısır koçanlarını emzirme çabaları, çorap
yumaklarını eteğinin altından karın hizasına tıkmaları bu yüzdendir.

Bir küçük kızın, anne olduğu zamana kadarki bütün hikâyelerini, elinin tersiyle süpürüp; doğurduğu çocuğun ismine burun kıvıranlar, cismini beğenmeyenler olabilir…
Hâlbuki her anne; önce onlarca yıllık umut, çaba, emek, sabır ve ter demektir.
Kendini feda etmeyi bilemeyecek kişiden anne olmaz!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir