Ya paşaya ver sırtını ya meşeye

15 Aralık 2018

Hülya Günay

“Meşeler gövermiş, varsın göversin,

Söyleyin huysuza durmasın gelsin.

Varmasın kötüye, asılsın ölsün

Kötü adam var ömrünü yok eder.”

 

Anadolu’da öyle meşe yüreklerden öyle aşklar yeşermiş ki, türkülerimize hayat vermiştir. İstanbul’un florasında gezinirken, yüreğime dokunan bir Anadolu Türküsünün içinde buluyorum kendimi…

“Meşe gölgesi paşa gölgesi” diyen atalarımıza kulak verip, bir meşenin gölgesinde hanım sultan olmayı denedim. Devasa gövdesinde çatlaklar, boğumlar, çıkıntılar arasında meşe göverirken sürgünlerinden gelen güçlü bir ses güven duygusunu hatırlattı bana. Meşe gibi adam deriz ya… Kalın yapraklarından kocaman bir dünya kıpırdanır, fısıldaşır, dans eder, rüzgâr esince dalların arasından… Geniş meşe farklı bir dünya tecrübesidir, kapısını yoklayanlar için…

Türkler ağaca son derece önem vermiş, anlamlar yüklemişlerdir. Güçlü beyliklerin, devletlerin kuruluşunda ilham olmuştur. Boy ve yer adı olarak ağaç adlarını kullanmışlardır. Müslüman Mişerler, Tataristan’da yaşayan bir Türk boyudur. İnançlarına göre, “Mişer” sözü meşe ve er kelimelerinin birleşmesinden meydana gelip, meşe eri demektir.

...
Yazının tümü basılı dergimizde! ABONE olmak için lütfen TIKLAYIN

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir