Yâkût-i Arşî

Kuşla konuşuyordu
Yakut-i Arşi, insanlara olduğu gibi, hayvanlara
karşı da çok merhamet sahibiydi.
Kuşlar ve diğer hayvanlardan bazıları gelerek,
ona bazı şeyler sorarlardı.
Ne söylediklerini anlardı.
Onlara yardım ederdi. •
Bir defasında dostlarıyla birlikte otururlarken,
bir güvercin gelerek Yakut-i Arşi’nin
omuzuna kondu. Bir şeyler söylüyormuş
gibi sesler çıkardı. Yakut onu dinledi.
Meramını anladı. Güvercine baktı ve
kendi lisaniyle;
“Senin yanına dervişlerden birini katayım
mı? Onunla gider misin?” dedi. Güvercinse;
“Senden başka kimseyi kabul etmem”
diyordu.
Bunda ısrar ediyordu.
O da hayvanına bindi. Onunla birlikte
yola çıktı. •
İskenderiyye’den Eski Mısır denilen
yere gitti. Oradan Amr bin As Camiine vardı.
Orada bulunanlara;
“Bana filan müezzini çağırır mısınız?”
dedi.
Gidip onu çağırdılar. Bir müddet sonra
gelen müezzine;
“Ey müezzin kardeş! Bu güvercin İskenderiyye’ye
kadar gelip bana şikâyette
bulundu ki, minarede bu güvercinin yuvası
varmış. Güvercin yavrulayıp yavruları büyüyünce,
sen onları kesip yermişsin” dedi!
Müezzin çaresizdi. Suçunu itiraf etti. •
Ve müezzin mahcup bir şekilde;
“Doğrudur. Bu hâl birkaç defa oldu”
dedi. Yakut hazretleri ise, bu hâlin bir
daha tekrarlanmamasını tembih etti. Müezzin
tövbe etti. Bir daha yapmamaya söz
verdi.
O bunu işitti. Ve rahat etti.
Müezzine teşekkür etti ve hayvanına
binerek tekrar İskenderiyye’ye geri döndü.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir