YARA

Bir yarası olmalı insanın;
Göğüs kafesinde can gibi taşıdığı…
Kudret kaleminden çıkmışçasına alnının tam ortasında,
Kısmet menziline varırken payına düşen kadar…
Bir yarası olmalı insanın;
Sızısını yalnız kendisinin bildiği,
Kabuk bağlamış gibi…
Unutulmuş gibi…
İyileşmiş gibi…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir